Onomatopeia del soroll d'un xoc violent produït per un objecte tallant o punxegut, com ara una espasa, una destral, una fletxa, una llança, un ganivet.
I quan va obrir la porta, txac!, la fletxa se li va clavar a la cuixa.
Equivalent en anglès: Clack | Chop | Thunk | Thwack | Whack.
Onomatopeia del soroll d'un xoc violent produït per un objecte tallant o punxegut, com ara una espasa, una destral, una fletxa, una llança, un ganivet.
I quan va obrir la porta, txac!, la fletxa se li va clavar a la cuixa.
Equivalent en castellà: Chac | Chas | Tchac | Tras | Zas.
Onomatopeia del soroll d'un xoc violent produït per un objecte tallant o punxegut, com ara una espasa, una destral, una fletxa, una llança, un ganivet.
I quan va obrir la porta, txac!, la fletxa se li va clavar a la cuixa.
Equivalent en francès: Schlac | Tchac.
Interj. Onomat.: Clac (caure, castanyoles), xac (especialment quan un objecte es clava en algú o alguna cosa). També onomatopeia del soroll que es fa en escriure a màquina.
Vaig anar a la cuina a preparar-li la beguda i vaig sentir el típic txac, txac, que fan les sabates en caure a terra (Pep Albanell, «El tren no espera mai ningú», 1985).