Amades i Gelats, Joan (1951): Folklore de Catalunya. Cançoner «Refranys de les dones», p. 1190. Editorial Selecta-Catalonia.
La vella sorda, quan fila, no es torba
18 recurrències en 14 variants. Primera citació: 1865.
La vella sorda quan fila no es torba
3 fonts, 1936.
La vella sorda, quan fila, no es torba
2 fonts, 1961.
Sinònim: Les mans a la filosa i els ulls a la porta.
Lloc: Girona (Gironès).
La vella que ronda, quan fila no es torba
1 font, 1990.
Lloc: Pla de l'Estany.
La vella sorda / quan fila no es torba
1 font, 1970.
La vella sorda quan fila [mai] no destorba
1 font, 1999.
La vella sorda quan fila mai no destorba
1 font, 1951.
La vella sorda quan fila no estorba
1 font, 2008.
La vella sorda quan fila no's torba
1 font, 1883.
La vella sorda quant fila no estorba
1 font, 1919.
Lloc: Selva.
La vella sorda quant fila no's torba
1 font, 1865.
Ref. que repren á las donas que per sa mássa curiositat faltan á las obligacions.
Equivalent en castellà: Quien mucho mira, poco hila.
Ref. que repren á las donas que per sa mássa curiositat faltan á las obligacions.
Equivalent en llatí: Foemina spectratrix non est bene sedula netrix.
La vélla sórda, con fila, no-s tórba
1 font, 1915.
La vella sorda, quan fila no es torba
1 font, 1935.
La vella sorda, quan fila no's torba
1 font, 1900.
La vella sorda, quant fila no's torba
1 font, 1884.
Sinònim: Las mans á la filosa y'ls ulls á la porta.
Equivalent en castellà: Quien mucho mira, poco hila.